മലയാള സാഹിത്യത്തിലെയും സാമൂഹിക മണ്ഡലത്തിലെയും കരുത്തുറ്റ ശബ്ദമായിരുന്ന സുഗതകുമാരി ടീച്ചർ വിടവാങ്ങിയിട്ട് ഇന്ന് അഞ്ച് വർഷം തികയുന്നു. കാവ്യലോകത്തെ സൗമ്യതയും പോരാട്ടവീഥികളിലെ തീക്ഷ്ണതയും ഒരുപോലെ സമ്മേളിച്ച വ്യക്തിത്വമായിരുന്നു ടീച്ചറുടേത്.
ജനനം: 1934 ജനുവരി 22, ആറന്മുള.
മാതാപിതാക്കൾ: സ്വാതന്ത്ര്യസമര സേനാനി ബോധേശ്വരൻ, സംസ്കൃത പണ്ഡിത വി.കെ. കാർത്ത്യായിനി അമ്മ.
വിദ്യാഭ്യാസം: തത്വശാസ്ത്രത്തിൽ എം.എ ബിരുദം.
അന്ത്യം: 2020 ഡിസംബർ 23.
സാമൂഹിക ഇടപെടലുകൾ
കേവലം ഒരു കവയത്രി എന്നതിലുപരി കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹിക മാറ്റങ്ങളിൽ സുഗതകുമാരി ടീച്ചർ സജീവമായി ഇടപെട്ടു:
പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണം: സൈലന്റ് വാലി പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെ മുൻനിരയിൽ നിന്ന് പോരാടി. പ്രകൃതി സംരക്ഷണ സമിതിയുടെ സ്ഥാപക സെക്രട്ടറി.
കാരുണ്യ പ്രവർത്തനങ്ങൾ: ‘അഭയ’ എന്ന സ്ഥാപനത്തിലൂടെ അഗതികളായ സ്ത്രീകൾക്കും മാനസിക വെല്ലുവിളി നേരിടുന്നവർക്കും തണലായി. ‘അത്താണി’ എന്ന പരിചരണാലയവും ടീച്ചറുടെ വലിയ സംഭാവനയാണ്.
വനിതാ ക്ഷേമം: കേരള സംസ്ഥാന വനിതാ കമ്മീഷന്റെ ആദ്യ ചെയർപേഴ്സണായി പ്രവർത്തിച്ചു.
പ്രധാന കൃതികൾ
വാക്കുകളിലൂടെ വിപ്ലവം തീർത്ത ടീച്ചറുടെ പ്രധാന രചനകൾ ഇവയാണ്:
മുത്തുച്ചിപ്പി (1961)
പാതിരാപ്പൂക്കൾ (1967)
പാവം മാനവഹൃദയം (1968)
രാത്രിമഴ (1977)
ഇരുൾ ചിറകുകൾ
പ്രണാമം
പുരസ്കാരങ്ങൾ
അക്ഷരലോകത്തെ സമഗ്ര സംഭാവനകൾക്ക് രാജ്യം പത്മശ്രീ നൽകി ടീച്ചറെ ആദരിച്ചു. കൂടാതെ:
എഴുത്തച്ഛൻ പുരസ്കാരം (2009)
കേന്ദ്ര-കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാർഡുകൾ
വയലാർ അവാർഡ്
ഓടക്കുഴൽ പുരസ്കാരം
ബാലാമണിയമ്മ അവാർഡ്
മലയാളത്തിന്റെ വനരോദനങ്ങളും മാനുഷിക നൊമ്പരങ്ങളും തന്റെ വരികളിലൂടെ ലോകത്തെ അറിയിച്ച ആ വലിയ മനുഷ്യസ്നേഹിയുടെ ഓർമ്മകൾക്ക് മുന്നിൽ പ്രണാമം.